nak dijadikan cerita... semalam, pagi-pagi dah tunggu depan pintu kedai... ni semua gara-gara aktiviti kokurikulum di sekolah... dia excited nak pakai uniform pengakap (selalu ditegur mr hubby sebab tersebut 'pengangkap'... hi3...)... yang mama pun satu hal... masa bercakap pagi semalam punya la konfiden... ~pukul 1 nanti mama hantar... ~ ye la... pepagi memang kelam kabut... main cakap jek la... lagipun minggu lepas dah janji... beli baju lepas gaji jadi bila dah 25 hb... terasa bersalah la pulak kalau tak ditunaikan walaupun diorang bukannya tau dah gaji ke belum... hafiz pun dengan rela hati menawarkan diri untuk menjadi posmen... ~tak pe ma... nanti saya hantarkan kat kelas arina...~
nak p beli hari selasa tu tak sempat la pulak... tu yang pagi semalam dok tolong akak professor bukak kedai... hi3... kena la 'buat baik' sikit sebab nak cover malu... tapi nasib baik akak tu faham...
~biasa la dik... anak sulung. kurang pengalaman. dah lama esok biasa la tu...~ ikhlas jek akak tu cakap... mama pun angguk kan jek la...
~baru gaji kak... tu yang boleh beli...~ mama pun ikhlas jek menjawab dengan muka sedih... akak tu senyum lagi...
~memang macam tu la kita ni... lagipun bukan murah-murah... adik tak payah beli full set, beli yang basic aje... sebab lain sekolah, lain badges nyer... tanya dulu kat anak lepas tu baru beli... ~ terang akak tu sambil menghulurkan bungkusan plastik...
~terima kasih kak. oh ya... kat sini ada tailor tak kak?~ sempat lagi mama tanya sebelum keluar dari kedai.
~tak ada la dik... tak payah la pasang dulu... bagi dia pakai kosong aje pun tak apa... sempat ke nak jahit? la... akak tu tanya mama balik... mama pun kompius tapi mama senyum jek...
~tak apa la kak... terima kasih yek...~ mama pun terus talipon talian hayat... babah la tu... siapa lagi... hi3... tanya kat mana boleh jahit badges tu...
sebelum tu mama bergegas balik rumah suruh ipah gosok baju tu sementara mama cari tudung hitam kat dalam almari... tiba-tiba...
~ma... mama salah beli unipom arina... ini seluar hafiz bukan kain arina...~ ipah berdiri di pintu bilik sambil pegang seluar pengakap... terkejut mama... tapi lepas tu baru sedar...
~memang macam tu la ipah... baju tu dipakai dengan seluar bukan kain...~ terang mama sambil letak tudung di penyangkut baju.
~oh... iya... iya... tahu... tapi ini seluar bukan kain...~ ipah angguk tapi tetap tunjuk seluar tu kat mama tanda tak puas hati.
~tak apa la... kamu gosok aje...~ mama dah bengang...
siap gosok terus keluar p tailor lak...
~akak bole ambil esok sebab saya mau bukak ini poket, kemudian kasi tampal ini lencana kemudian kasi jahit semula ini poket... mamat bangla tu cakap sambil goyang kepala goyang tangan...
~tak boleh la abang... dia kena pakai hari ni... pukul 1...~ hi3... panggil 'abang' sebab nak pujuk tolong jahit jugak...
~pukul 1?... ayo... sekarang pukul 12... nanti tak cantik kalu abang jahit cepat-cepat...~ ha3... dia pun ngaku abang... erk... tak apa la... 'abang' pun 'abang' la...
~kalau abang tak boleh jahit hari ini tak apa la, tapi saya kena cakap pada bos saya kat situ... sebab dia yang suruh datang sini...~ mama cakap sambil tunjuk ke bangunan tinggi kat sebelah tailor tu...
~ok la... abang jahit sekarang... adik tunggu sini... setengah jam abang bagi...~ aBANGLA tu hulur kerusi tapi mama senyum dan bagitau yang mama kena tunggu kat luar nanti 'bos' mama marah... hi3...
kul 1 mama dah tunggu kat pagar sekolah seperti dijanjikan... hafiz excited nak p hantar baju tu kat arina... lepas baju bertukar tangan... mama rasa lega... puas sebab dapat penuhi permintaan anak... dan yang paling seronok... mama lakukannya sendiri yang sebelum ni tugas-tugas ni sering dibantu oleh cik aisyah dan uncle syed... kadang-kadang tu uncle kamal dan uncle nasrul pun mama mintak tolong gak... hmmm... kak pinat pun ada... oh ya... lupa pulak... uncle zaidi pun ada tolong... terima kasih kepada semua yang sudi dan memahami keadaan mama masa tu... budi kalian amat dihargai...
arina... anak gadis mama yang aktif tapi berjiwa sensitif... lasak tapi mudah terusik... sampai kembang hidung kalau dia cuba menahan tangis... arina memang sukakan outdoor activity... idolanya babah... apa sahaja yang babah buat, dia mesti nak joint sama... masa kecil, suka sangat main bolasepak... paling best dia boleh volunteer jadi goalkeeper sebab konon kawannya takut bola laju... nasib baik bila dah sekolah dia joint main netball... lega la mama... arina selalu usha babah nak ikut p mancing tapi mama membantah... yang tu memang tak boleh... mama memang tak bagi...
tapi bila arina nak joint taekwando mama bagi greenlight... sekarang ni silat lak... seronok dia tengok silat tu ada lawan-lawan sebab sebelum ni dia ingat silat tu macam menari jek... masa training last week... suara dia lebih kuat dari abang yang sama-sama dok belajar kat situ... dia mintak naik kuda tapi nak main polo sebab dia selalu nampak orang main kat royal selangor polo club masa otw ke sekolah agama... mama suruh equestrian tapi dia boleh cakap... ~tak nak la... lembik aje tak best...~ arina... arina... mama nak jawab balik tak reti sebab mama tak berapa nak tau... jadi mama pun diam aje la... nanti mama suruh babah terangkan...
hari tu ada sembang dengan zaty pasal arina... zaty cakap jangan halang tapi bagi galakan... dan zaty cadangkan bawak ke tempat ikhwan buat paragliding... alamak... memang suka la dia... tapi mama cakap biar la dulu kot... kalau extreme sangat nanti susah la pulak mama... jenuh mama nak jawab kat atok pasal cucu dia yang sorang ni... lagipun mama kena susun jadual betul-betul... takut tak larat la pulak... dan yang paling penting... kena kira bajet dulu... karang ada pulak mama kena buat buku 3 5... buku hutang... hu3...
No comments:
Post a Comment